"Libertas est simulacrum," inquit "feles." Hoc dicto mirabili commotus, scurra insanus respondere conatus est. "Sed ego solus liber sum—liber!" hilariter clamavit. Feles bracchium tantum sustulit, manica leviter mota; manu patefacta, scurram digito designavit atque ait: "At in cavea inclusus es! Quomodo hoc libertas est? Deliras!" Feles subridere ac deinde ridere coepit... scurra obstipuit. Haec feles eum irridet... eius "libertatem" deridet. Scurra ille, natura turbidus, subita et vehementi animi ardore correptus est: odio—odio puro, sincero, foedo.
Quomodo hic omnino liberi esse possumus? Illa, quae "feles" vocatur, adest et agit... Illa... nullam... libertatem... concedit... Apud eam, aut ei te adiungis ut sanctus fias, aut manu eius peris et ad formam ab ea excogitatam denuo crearis. Aut discedis... Discede nec umquam redi; nam tum "Cursor" fies... Toby Fox
